• Kodi ISO: sq

Gjuhë indoevropiane që përbën një degë më vete dhe nuk ka gjuhë të afërta; konsiderohet gjuhë e izoluar nga gjuhët e tjera, por është ndikuar nga disa gjuhë të tjera, përfshirë arabishten, turqishten dhe persishten.

Shqipja (shqip [ʃcip], ose gjuha shqipe [ˈɟuha ˈʃcipɛ]) është një gjuhë e familjes indoevropiane, në të cilën zë një degë të pavarur. Është gjuhë zyrtare në Shqipëri, Kosovë dhe Maqedoni, dhe ka status zyrtar si gjuhë e pakicave në Itali, Rumani, Mal të Zi, Serbi dhe vende të tjera. Gjuha ka status zyrtar në Ulqin, në jug të Malit të Zi. Shqipja flitet gjithashtu nga komunitete të mëdha shqiptare në Evropë, Amerikë dhe Australi. Dy dialektet kryesore të shqipes janë Gegë dhe Toskë. Gegërishtja flitet kryesisht në veri, ndërsa toskërishtja flitet në jug. Shqipja standarde bazohet në dialektin toskë. Numri i folësve të shqipes në Ballkan vlerësohet në rreth 5 milionë. Komunitete shekullore që flasin dialekte shqiptare mund të gjenden të shpërndara në Kroaci (Arbanasi), Greqi (Arvanitët dhe disa komunitete në Epir, Maqedoninë Perëndimore dhe Trakinë Perëndimore), Itali (Arbëreshët në Italinë e Jugut, Siçili dhe Kalabri), si edhe në Rumani dhe Ukrainë. Ekziston gjithashtu një diasporë e madhe shqiptare.