غه‌یبه‌ت و شوێنه‌واره‌ خراپه‌كانی له‌سه‌ر تاك و كۆمه‌ڵ

أورد المؤلف في المقدمة الآيات والأحاديث الواردة على تحريم الغيبة، ثم عرّف الغيبة وسرد إجماع العلماء على حكم الغيبة، وذكر أسباب الغيبة وسبل علاجها والابتعاد عنها، والمواضع المستثناة التي يجوز فيها الغيبة.

دانه‌ر له‌ سه‌ره‌تادا ئه‌و ئایه‌ت و فه‌ر‌مودانه‌ی هێناون كه‌ باسی حه‌رام كردنی غه‌یبه‌ت ده‌كه‌ن، له‌ پاشان پێناسه‌ی غه‌یبه‌تی كردوه‌و باسی هۆیه‌كانی غه‌یبه‌ت كردن ئه‌و رێگا چارانه‌ی كردوه‌ كه‌ رێگری ده‌كه‌ن له‌ غه‌یبه‌ت كردن وه‌ هه‌روه‌ها باسی ئه‌و چه‌ند حاڵه‌ته‌ی كردوه‌ كه‌ غه‌یبه‌تی تیدا دروسته‌.